Grimi nuk është maskë: një bisedë me veten para pasqyrës

Ka një lloj klienteje që është më e dashura ime. Hyn, ulet në karrige dhe më thotë: "Nuk dua të dukem e grimosur."

Jo sepse është e lehtë për të punuar. Përkundrazi — është më e vështira. Por sepse e kuptoj atë që po thotë, dhe sepse ajo fjali është fillimi i bisedës më të ndershme të mundshme.

"E grimosur" nuk është ajo që mendojmë

Kur një grua më thotë "nuk dua të dukem e grimosur", zakonisht nuk do të thotë "dua të dukem sikur nuk kam grim". Ajo thotë diçka shumë më specifike:

• Nuk dua të dukem sikur jam munduar shumë
• Nuk dua që dikush të më thotë "o, sa shumë grim ke"
• Nuk dua të dukem si dikush tjetër
• Nuk dua të ndihem sikur nuk jam unë

Këto katër fjali janë të ndryshme. Vetëm e treta është vërtet për grim. Tre të tjerat janë për diçka më të thellë — për mënyrën si e shohim veten në pasqyrë, si ndihemi të parë nga të tjerët, dhe për faktin që diku kemi mësuar që është turp të kujdesemi për pamjen tonë.

Një turp që askush nuk na e mësoi drejtpërdrejt

Nuk kam takuar asnjë grua së cilës i është thënë drejtpërdrejt që është turp të shkojë te një artiste grimi. Por pothuajse të gjitha mbajnë një formë rezerve.

"Pse të shpenzoj kaq për këtë?"

"Mund ta bëj vetë."

"Do të dukem si dikush që po mundohet shumë."

"Kjo është për dasma, jo për një darkë të zakonshme."

Nuk po them që këto fjali janë të gabuara. Disa prej tyre mund të mos jenë. Por shpesh ato nuk janë pyetje — janë përgjigje ndaj diçkaje që askush nuk e pyeti. Janë mbrojtje të ngritura para çdo sulmi.

Kujdesi për veten nuk ka nevojë për justifikim.

Kur grimi vërtet ndihmon

Grimi nuk është zgjidhje. Nuk shëron. Nuk ndryshon humorin afatgjatë. Por ka momente kur ndihmon fizikisht, dhe është e rëndësishme të dihet kur:

Kur duhet të dukeni e pushuar dhe nuk jeni. Një prezantim, një intervistë, një takim i rëndësishëm pas një nate pa gjumë. Grimi nuk ju bën të pushuar — por ul sinjalin "e rraskapitur" që dërgon fytyra kur trupi është i lodhur.

Kur kamera do të jetë aty. Kamerat e ndryshojnë formën e fytyrave. Ajo që duket natyrale në pasqyrë mund të duket e zbrazur në foto — sepse drita është e ndryshme, hijet janë më të mprehta. Grimi këtu nuk është dekorim; është përshtatje.

Kur paketimi ka rëndësi për mesazhin. Një dasmë është një mesazh i tillë. Dita e parë e një pune të re. Një takim për të cilin jeni përgatitur tre muaj. Këto nuk janë raste për "të dukem më e mira ime". Këto janë raste për të pasur kontroll mbi mënyrën si jeni e parë.

Kur thjesht doni. Kjo është një arsye e mjaftueshme. Nuk kërkohet justifikim. Sesioni beauty është projektuar pikërisht për ato ditë.

Kur nuk ndihmon

Ka edhe të kundërtën. Ka momente kur grimi nuk është zgjidhje, dhe kur një artiste e mirë do t'jua thotë këtë.

Kur jeni e lodhur në lëkurë, jo në fytyrë. Nëse lëkura është e dehidratuar, e kuqe ose po reagon — grimi mbi të është një leukoplast mbi një plagë të hapur. Lëkura në fillim, grimi më pas.

Kur po përpiqeni të dukeni si dikush tjetër. Kam klientë që vijnë me një foto të një aktoreje ose modeleje dhe thonë "dua të dukem si ajo". Do ta provoj, por nuk do të funksionojë. Jo se nuk jam mjaftueshëm e mirë — por sepse fytyra e tyre është ndërtuar nga material tjetër.

Kur grimi është mbrojtje nga diçka tjetër. Nëse nuk mund të dilni nga shtëpia pa grim, qoftë edhe për te dyqani, ajo nuk është pyetje për një artiste grimi. Ajo është bisedë me veten.

Pasqyra para se të arrij

Ka një ritual të vogël që e rekomandoj para çdo takimi me një artiste grimi — jo si test, por si përgatitje.

Uluni para një pasqyre. Pa grim. Në dritë natyrale (një dritare, rreth mesditës nëse është e mundur). Shikoni veten për pesë minuta. Jo për të gjetur "probleme". Atë listë e keni të mësuar përmendësh tashmë. Shikoni fytyrën si tërësi — proporcionet, si bie drita mbi mollëzat, formën e gojës, si kryqëzohen vetullat.

Kjo është fytyra me të cilën do të punoj. Kjo është fytyra që do ta lë të jetë pikërisht ajo që është, vetëm me pak më shumë dritë.

Nuk është magji

Grimi ka një reputacion si transformues. Fotot "para dhe pas" janë virale pikërisht për këtë arsye. Por grimi më i mirë që kam bërë në katër vitet e fundit nuk duket si transformim. Duket si — kjo grua po ka një ditë të mirë.

Ky është qëllimi i çdo sesioni që kam në Shkup ose Gostivar. Jo një grua e re. E njëjta grua, në ditën e saj më të mirë.

Për gratë që ndihen të turpëruara

Nëse keni lexuar deri këtu dhe turpi është më i vogël, ky është thelbi. Të thërrasësh një artiste grimi nuk është luks. Nuk është shenjë e mendjelehtësisë. Nuk është braktisje e vetes.

Është, nëse e pyetni veten me pyetjen e duhur, një moment në të cilin i thoni vetes që pamja juaj në ditë të caktuara meriton vëmendje shtesë. Që nuk jeni e detyruar të përballeni vetëm me gjithçka. Që kujdesin që u jepni të tjerëve mund ta ktheni edhe ndaj vetes.

Dhe është, nëse më besoni në këtë, ajo që mësoj çdo javë nga gratë që ulen në atë karrige — që kujdesi për pamjen nuk është sipërfaqësor, përveçse nëse e lini të jetë.

Pyetjet më të shpeshta

RRETH AUTORES

Kristina Isailovska

Artiste grimi në Shkup dhe Gostivar

Artiste grimi me katër vite përvojë profesionale në Shkup dhe Gostivar. E trajnuar me Sim Saltirova. Punon në grim beauty, bridal dhe editorial në lokacion — në shtëpitë e klientëve, në apartamente, në hotele dhe në sete fotografike.

Rreth meje→Kontakt→

Ky tekst nuk është rrëfim. Nuk po ofroj një "proces". Thjesht mendoj që ia vlen të shkruhet për kur grimi është një ide e mirë dhe kur jo, nga këndvështrimi i dikujt që e bën atë çdo ditë.